Новобаста аз он ки кадом соҳа истеҳсол ва коркарди он истеҳсол карда мешавад, вуҷуд дорад, ки истеҳсол ва коркардшуда мавҷуданд, аммо барои пешгирии афзоиши хароҷот ва кам шудани сатҳи истеҳсолот мо тафсилот дорем, то ин мушкилотро ҳал кунем. Пас, чӣ гуна мо метавонем нохунҳои нуқсонро пешгирӣ кунем? Биёед фаҳмем, ки ба он диққат додан лозим аст.
Маписаи нохун: Агар ин мушкилот рух диҳад, пас буриши нохунҳо қаллобӣ ва вайрон шудааст, ё қолаби фуҷур аст. Мо чӣ гуна мушкилотро ҳал мекунем? Аввалан тафтиш кардани он аст, ки буридани нохун вайрон шудааст ё вайрон мешавад. Агар буриши нохун ба пеш мадад расад, нохунҳо табиатан хароб мешаванд. Аз ин рӯ, дар самти таъмири муқаррарӣ, нигоҳдорӣ ва истифодаи муқаррарӣ, мо набояд танҳо ба буриши нохунҳо диққат диҳем ва ҳимоя кунем, балки сатҳи тахассусии нохунҳои моро беҳтар созад. Дуюм, агар ба рейли пойҳо нишонаҳои поймолкунӣ нишон дода шавад, нохунҳо инчунин ба дараҷаҳои гуногун оварда мешаванд, то мо инчунин ба рейли нохуш афтад.
Дар нохунҳо рост нест ё хам шуда бошад, агар ин ба нохун нишастааст, агар ба нохун нишастааст, ки гардиши буридаи қисматҳои эҳтиётӣ ё қисмҳои эҳтиётӣ аз ҳам мувофиқ нестанд. Аввалан тафтиш кардани он аст, ки сарвари санги трапепоид ба талаботи мо ҷавобгӯ бошад. Чормағзии мошини нохунро фишор диҳед ва чормағзро мустаҳкам кунед; Дуюм, канори буридани буриши нохун аз мошини гардиши нохун ҳангоми буридани мавод бо сахтии гуногун гуногун аст; Ҳангоми санҷиши мошини нохун дар вақти буридани мошинҳо, агар лозим бошад, мо метавонем қисмҳои эҳтиётиро барои ҳалли ин мушкилот иваз кунем.
