میخ ها با کشیدن یک سیم از داخل مجموعه ای از قالب ها ساخته می شوند، بنابراین فلز باید تا حدی چکش خوار باشد تا سیم بتواند کشش فوق العاده ای را تحمل کند که وقتی اندازه آن در قالب کاهش می یابد، از آن عبور می کند.
سیم را بعد از اینکه به اندازه مناسب کاهش داد (البته اندازه های زیادی وجود دارد) برای ساختن میخ، میخ را به طول بریده و سر و نقطه شکل می گیرد.
سر و نقطه میخ به طور همزمان تشکیل می شوند و سر از مواد نقطه ای ناخن پشت آن ساخته می شود، بنابراین هیچ ماده ای هدر نمی رود. مجدداً فلز باید به اندازه کافی چکش خوار باشد تا بتوان فلز را مجبور کرد و به یک سر میخ تغییر شکل داد.
از طرف دیگر پیچ ها در واقع به صورت پیچ بریده می شوند. سیم مورد استفاده قرار می گیرد تا پیچ به اندازه قابل انعطاف نباشد اما فلز سخت تر است. سیم روی دستگاهی قرار می گیرد که نخ ها را به سیم برش می دهد. رزوه ها باید از فولاد سخت تری باشند تا در هنگام پیچاندن پیچ به چوب یا فلز، رزوه های پیچ تغییر شکل ندهند.
فولاد سخت تر از میخ است، اما همچنان باید سر را تغییر شکل دهد تا سر فیلیپس یا سر خط مستقیم ایجاد شود.
